تلفن رومیزی سانترال مدل kx t7665 پاناسونیک سفید و دستگاه سانترال 3 به 8 پاناسونیک

سانترال ترکیبی تلفن سانترال جزء انتهای خط مشترک شبکه تلفن سانترال عمومی سوئیچینگ (PSTN) است که بین اشکال دو سیمه و چهار سیمه مسیرهای صوتی دو طرفه تبدیل می شود. هنگامی که در تسهیلات پخش برای فعال کردن پخش تماس گیرندگان تلفن سانترالی استفاده می شود، ترکیبی تلفن سانترال با کیفیت پخش به عنوان واحد ترکیبی تلفن سانترال پخش یا واحد تعادل تلفن سانترال شناخته می شود. نیاز به هیبریدها از ماهیت خطوط تلفن سانترال ساده آنالوگ (POTS) برای خانه یا مشاغل کوچک ناشی می شود که در آن دو جهت صوتی روی یک جفت دو سیمه ترکیب می شوند. در شبکه تلفن سانترال، سوئیچینگ و انتقال تقریباً همیشه مدارهای چهار سیمه هستند که دو سیگنال از هم جدا هستند. هیبریدها تبدیل لازم را انجام می دهند. در شبکه های آنالوگ قدیمی تر، تبدیل به چهار سیم مورد نیاز بود تا تقویت کننده های تکرارکننده بتوانند در لینک های مسافت طولانی وارد شوند. در سیستم های دیجیتال امروزی، هر جهت گفتاری باید به طور مستقل پردازش و حمل شود. کارت های خط در یک سوئیچ دفتر مرکزی تلفن سانترال که به خطوط آنالوگ متصل هستند، شامل ترکیبی هستند که شبکه چهار سیم را با مدارهای دو سیمه ای که اکثر مشترکین را به هم متصل می کنند، تطبیق می دهند. جستجوی هیبریدهای بهتر تلفن سانترال و حذف کننده های اکو (یک فناوری مرتبط) انگیزه مهمی برای توسعه الگوریتم ها و سخت افزار DSP (پردازش سیگنال دیجیتال) در آزمایشگاه های بل، NEC و سایر سایت ها بود. اصل اساسی تطبیق امپدانس است. سیگنال ورودی به هر دو خط تلفن سانترال اعمال می شود. یک "شبکه متعادل کننده" که برای داشتن امپدانس مشابه خط طراحی شده است. سیگنال خروجی با تفریق این دو به دست می آید، بنابراین سیگنال ورودی از سیگنال خروجی لغو می شود. هیبریدهای اولیه با ترانسفورماتورهایی ساخته می شدند که به صورت سیم پیچ های هیبریدی پیکربندی شده بودند که دارای یک سیم پیچ اضافی بودند که می توانست خارج از فاز متصل شود. نام هیبرید از این ترانسفورماتورهای سیم پیچی خاص گرفته شده است.

سانترال الیشا گری و الکساندر گراهام بل تقریباً به طور همزمان تلفن سانترال را در دهه 1870 اختراع کردند. این اختراع مجموعه ای از کابل های الکتریکی بود که صدا از طریق آنها منتقل می شد. بل در سراسر جهان به عنوان مخترع تلفن سانترال شناخته می شود زیرا او ابتدا این اختراع را ثبت کرد. تلگراف در آن زمان روش اصلی ارتباط از راه دور بود و تلاش بل برای بهبود سیستم تلگراف منجر به اختراع تلفن سانترال شد. سیستم تلگراف شکل ناکافی ارتباطی بود زیرا کاربران را ملزم به یادگیری کد مورس می کرد. امکان ارسال همزمان بیش از یک پیام وجود نداشت. بل کشف کرد که ممکن است امکان ایجاد یک "تلگراف هارمونیک" وجود داشته باشد که از طریق آن صداهای با صدای متفاوت از طریق همان سیم منتقل شوند. گاردینر گرین هابارد، وکیل دادگستری و پدر همسر بل، آزمایش های او را سرمایه گذاری کرد. انگیزه هابارد برهم زدن انحصار ارتباطات وسترن یونیون تلگراف در ایالات متحده بود. اما بدون اطلاع هابارد، بل و توماس واتسون، یک برقکار، قصد داشتند دستگاهی بسازند که بتواند گفتار انسان را به جای پیام های کد مورس منتقل کند. در سال 1875، بل و واتسون با جوزف هنری، مدیر مؤسسه اسمیتسونیان، مشورت کردند، و او آنها را در پیگیری هایشان تشویق کرد. تا ژوئن همان سال، آنها دستگاهی ساخته بودند که می توانست صداهای مختلف را برای گیرنده ارسال کند.